In veel omgevingen is er weinig ruimte om stil te staan bij wat we voelen, laat staan om echt te luisteren naar wat onze gedachten, emoties of lichamelijke signalen ons proberen duidelijk te maken.
Doorgaan en “normaal blijven doen” geldt vaak als de maatstaf.
Toch blijft hetzelfde zich steeds opnieuw, in een andere vorm, opdringen: hardnekkige gedachten, ongezonde patronen, lichamelijke klachten, de neiging om de ander tevreden te houden, controle, verslavingen…
Tot we niet anders meer kunnen dan stilstaan en alles wat we dachten een plaats te hebben gegeven — of liever niet meer wilden aankijken — ons alsnog inhaalt.

 

Ook mijn eigen leven kwam vele jaren geleden volledig tot stilstand door chronische pijn en vermoeidheid. Die periode bracht me in contact met uiteenlopende vormen van therapie. Ze leerde me hoe essentieel het is om een plek te hebben waar je jezelf mag zijn, waar  je écht gezien en gehoord wordt. Dat inzicht vormt vandaag een van de  belangrijkste fundamenten van mijn praktijk.

Mijn professionele weg wordt vooral gevoed door een blijvende nieuwsgierigheid naar de mens in al zijn lagen en door het vertrouwen in het herstelvermogen dat ieder van ons in zich draagt.
Hoewel ik vertrouwd ben met diagnoses, kijk ik altijd naar de mens en het leven achter de klachten.

Deze visie werd  verdiept en geprofessionaliseerd door mijn opleiding toegepaste klinische psychologie , traumatherapie en de vierjarige integratieve therapieopleiding.

 

In de begeleiding onderzoek ik samen met jou wat er in jou gehoord wil worden en wat je lichaam en gedrag proberen te communiceren. Vanuit dat luisteren ontstaat ruimte voor inzicht, veerkracht en duurzame verandering.

 

Wil je ontdekken of mijn manier van werken bij jou past? Je bent welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. Ik kijk ernaar uit je te ontmoeten en samen te verkennen hoe ik je het beste kan ondersteunen.

Je bent welkom, precies zoals je bent.

Tine

 

Laat mij als een boom zijn
Geworteld in het leven,
de seizoenen volgend.
Bloesemen wanneer het tijd is,
loslaten in vertrouwen
dat nieuwe groei vanzelf terugkomt.

Maar vaak probeer ik het leven te vormen
naar mijn eigen wil,
alsof ik de seizoenen kan sturen.
Ik wil bloeien vóór mijn tijd
en verzet me als het loslaten komt.

Laat mij daarom een boom zijn:
natuurlijk, ontvankelijk
voor wat het leven brengt —
in leven
en in sterven.

 naar: Anky Floris